Şehrin her biri kendi içinde tam olan birçok parçadan oluşmuş bir varlık olduğu varsayımı, seçme özgürlüğüne gerçekten izin veren bir varsayım bence; seçme özgürlüğü de imaları bakımından temel bir önem taşır. Örneğin, değerlerle ilgili sorunların soyut mimari ve tipolojik formülsayonlarla-sözgelimi, çok katlı ya da az katlı konutlarla-çözülebileceğine inanmıyoruz. Bu tür sorunlar, şehir mimarisinin soyut düzeyinde çözülebilir ancak. Şu konuda hiçbir kuşkumuz yok: Özgür seçimin olduğu bir toplumda, şehirde yaşayanların gerçek özgürlüğü, bir çözümdense bir başkasını seçebilmelerinde yatar.